ರೇಟಿಂಗ್ : 3.5/5
ನಿರ್ಮಾಣ : ಲೋಹಿತ್ ನಂಜುಂಡಯ್ಯ
ನಿರ್ದೇಶನ : ಮಂಜು ಸ್ವರಾಜ್
ಭಾವ ಬೆಡಗಿನ ಸಂಸಾರ
ಕಾಲಾತೀತ ಸಂಸ್ಕಾರ..
ಸಂಸಾರವೆಂದರೆ ಅದೊಂದು ಭಾವ ಬೆಡಗು..
ಜೀವನದ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಒಲುಮೆ ಮತ್ತು ನಲುಮೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗದಂತೆ ಪ್ರೇಮಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ದೂರದ ಬೆಟ್ಟದ ಹಸಿರು; ಅದು ನಿತ್ಯ ಹರಿದ್ವರ್ಣದ ಕಾಡಿನಂತೆ..
ಸುಬ್ಬರಾವ್ ಮತ್ತು ಸರಳ ಪ್ರೇಮವೆಂದರೆ ಅದೊಂದು ಸೊಗಸು..
ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣವೂ ಕಾಣುವ ಬೆಡಗು.
ಅಕ್ಷರಶಃ ತಿಂಡಿ ಪೋತಿಯಾದ ಸರಳಳ ಮುಗ್ಧತೆ ನವಿರು ಭಾವವನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತದೆ. ಸುಬ್ಬರಾವ್ ಅವಳ ಆರಾಧಕ. ಮುಗ್ಧ ನಗುವಿನ ಸಿಂಚನದಲ್ಲಿ ಕರಗಿ ಹೋಗುವ ಗಂಡಸು..
ಪತ್ನಿಯ ಮೇಲಿನ ಅದಮ್ಯ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಸುಬ್ಬರಾವ್ ಅದದೇ ವರಸೆಯಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತಾನೆ. ತಿಂಡಿ ಅಥವಾ ಭೋಜನ ಪ್ರಿಯ ಸರಳ ಮಾತ್ರ ತಿಂಡಿ ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಸಡಿಲಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ..
ತ್ರಿವೇಣಿ ಅವರ ಕಾದಂಬರಿಯಿಂದ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಪಡೆದ 70 ರ ದಶಕದ ಕಥೆಯ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುವುದು ಕೌಟುಂಬಿಕ ಪ್ರೇಮ..!
ಕಾಲೇಜಿನ ಆಂಗ್ಲ ಉಪನ್ಯಾಸಕ ಸುಬ್ಬರಾವ್ ಗೆ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ ಗೆಳೆಯರ ಸಾಂಗತ್ಯವೂ ಅದಮ್ಯ ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ನವಿರು ಹಾಸ್ಯವೂ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ..
ಪದೇ ಪದೇ ಅದೇ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಾದರೆ ಅದು ಪ್ರೇಮದ ಚುಯಿಂಗ್ ಗಮ್..
ಇಲ್ಲಿಯೂ ರುಚಿ ತಪ್ಪುತ್ತದೆ..
ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ ಎಳೆದಾಡುವ ತಿಂಡಿ ಪ್ರೇಮವೊಂದು ರೆಟ್ರೋ ಮಾದರಿ. ಮೊದ ಮೊದಲಿಗೆ ಮನ ಸೋಲುವ ಪ್ರೇಕ್ಷಕನಿಗೆ ಬರ ಬರುತ್ತಾ ಅದು ಕಬ್ಬಿಣದ ಕಡಲೆ ಅಥವಾ ಬಿಸಿ ತುಪ್ಪ. ಏಕೆಂದರೆ ವೇಗ ಬಯಸುವ ಕಾಲಮಾನದಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಒಗ್ಗದ ನಿಧಾನಗತಿಯ ಸರಳ ಪ್ರೇಮ..!
ಪ್ರೇಮ-ಮದುವೆ ಅಥವಾ ಮದುವೆ-ಪ್ರೇಮ. ಈ ಎರಡನೇಯದು ಸಾರ್ಥಕತೆ ಪಡೆಯುವುದು ಮೂರನೇಯದರ ಉಗಮದಿಂದ. ಅದು ಮಗುವಾದರೆ ಆಹ್ಲಾದ.. ಅಥವಾ ಪ್ರೇಮ ಹಳಿ ತಪ್ಪಿದರೆ ವಿವಾದ..
ಸಿನಿಮಾಗಳು ಸಾಗುವುದು ಈ ಎರಡು ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳ ನಡುವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಅಂತೂ ಆಕೆ ಗರ್ಭಿಣಿ ಆಗುತ್ತಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿಯೂ ವಿನಾ ಕಾರಣ ಎಳೆತ ಪ್ರೇಕ್ಷಕ ವಿಚಲಿತ..!
ಅಜಯ್ ರಾವ್ ಮತ್ತು ಮಿಶಾ ನಾರಂಗ್ ಜೋಡಿ ನವಿರು ಪ್ರೇಮದ ವಾರಸುದಾರರಾಗಿ ಮೆರೆದಿದ್ದರೆ, ರಂಗಾಯಣ ರಘು, ವೀಣಾ ಸುಂದರ್ ಮತ್ತೊಂದು ಬಗೆಯ ಪ್ರೇಮದ ಸೊಗಸುಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಮೊಗೆದು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.
ರಾಮಕೃಷ್ಣ, ರಘು ರಾಮನಕೊಪ್ಪ, ವಿಜಯ್ ಚೆಂಡೂರ್ ಮೊದಲಾದವರು ರೆಟ್ರೋ ಮಾದರಿಗೆ ಹೇಳಿ ಮಾಡಿಸಿದ ಪಾತ್ರಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಪ್ರದೀಪ್ ಪದ್ಮಕುಮಾರ್ ಛಾಯಾಗ್ರಹಣ ಮತ್ತು ಅಜನೀಶ್ ಲೋಕನಾಥ್ ಸಂಗೀತ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಪೂರಕ.
